Apple ogłosiło w poniedziałek wieczorem, że Tim Cook ustępuje ze stanowiska dyrektora generalnego, ale nie opuszcza firmy. Jego następcą zostanie John Ternus, szef działu inżynierii sprzętowej, który obejmie funkcję CEO 1 września.
Jeśli chcesz otrzymać raport przed oficjalną premierą oraz zobaczyć nazwę swojej firmy wśród uczestników badania – zostaw adres email na końcu ankiety.
Cook odchodzi, ale nie znika
65-latek stoi na czele Apple od 2011 roku, kiedy przejął stery po śmierci Steve’a Jobsa. Przez ponad dekadę budował reputację mistrza logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, rozwijał globalną ekspansję firmy, wprowadzał kolejne generacje urządzeń. Nigdy nie zyskał statusu wizjonera, który przysługiwał Jobsowi – ale to właśnie Cook sprawił, że Apple stało się najbardziej wartościową firmą na świecie.
Nowa rola Cooka to „executive chair” – tytuł, który w praktyce oznacza jedno: politykę.
Według oficjalnego komunikatu Apple, Cook będzie „angażował się z decydentami na całym świecie”. The New York Times określił go kiedyś mianem „wiodącego dyplomaty branży technologicznej” – i to określenie pasuje tu jak ulał. Już w 2018 roku.
Dyplomata w świecie ceł i napięć
Cook przez ostatnią dekadę z powodzeniem lawirował między Donaldem Trumpem a Xi Jinpingiem – dwoma liderami, których relacje handlowe zamieniły się w permanentną wojnę celną. Udało mu się wynegocjować wyjątek dla iPhone’a w ramach amerykańskich taryf celnych. Przesunął znaczną część produkcji Apple z Chin do Wietnamu i Indii. I co kluczowe – nie rozgniewał przy tym Pekinu, co w przypadku zachodnich firm technologicznych jest nie lada sztuką. Apple wciąż notuje rekordy sprzedaży w Chinach – w styczniu firma podała rekordowe przychody kwartalne na tamtym rynku.
Cook potrafił też nie wpaść w polityczne sidła w samych Stanach Zjednoczonych – ani MAGA, ani progresywna Ameryka nie zrobiły z niego wroga. Trump co prawda ochrzcił go publicznie jako „Tim Apple” w 2019 roku, ale i to skończyło się bez większych konsekwencji.
Przejście Cooka na stanowisko executive chair to jeden z tych ruchów, który wygląda jak spokojne wyjście, a w rzeczywistości może być strategicznym awansem. Apple ma dziś więcej do stracenia na arenie geopolitycznej niż niemal jakakolwiek inna firma technologiczna – łańcuchy dostaw rozciągnięte między USA, Chinami, Indiami i Wietnamem, napięcia celne, ryzyka regulacyjne w Europie. Cook przez lata był twarzą tej dyplomacji. Pytanie brzmi: czy jego nowa rola rzeczywiście mu to umożliwi, czy to raczej elegancki sposób na stopniowe odsunięcie? I czy Ternus, inżynier ze świetną kartą wewnątrz firmy, jest gotowy na zewnętrzną grę, w której stawką jest dostęp do miliarda chińskich klientów?
Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl
Ternus: wewnętrzny polityk, zewnętrzny debiutant
John Ternus to 50-latek z Apple od 2001 roku. Wall Street Journal opisuje go jako kogoś, kto „znany jest ze zręcznej polityki wewnątrz gigantycznej firmy”. Jest dobrze zakorzeniony w strukturach Apple, zna mechanizmy tej organizacji od środka.
Ale dyplomacja wewnętrzna to nie to samo co negocjacje z Białym Domem czy Komitetem Centralnym KPCh.
Jako inżynier sprzętowy Ternus miał zdecydowanie mniej doświadczenia na zewnątrz firmy niż Cook. Stąd decyzja, by ten ostatni pozostał jako executive chair – swoisty „minister spraw zagranicznych” Apple.
Co to oznacza w praktyce
Kilka rzeczy warto tu wyodrębnić:
- Apple rozdziela rolę operacyjną (Ternus jako CEO) od dyplomatycznej (Cook jako executive chair)
- Cook zachowuje realny wpływ na relacje z rządami, w tym z administracją Trumpa i władzami Chin
- Ternus dostaje czas, by okrzepnąć w roli lidera – z Cookiem jako buforem geopolitycznym
- To model, który kilka innych korporacji już testowało, choć rzadko z tak wyraźnym podziałem ról
Czy to zadziała? Trudno powiedzieć. Wewnętrzny sukcesja w Apple rzadko przebiegała gładko – wystarczy spojrzeć na historię firmy po odejściu Jobsa. Tym razem jednak Apple ma coś, czego nie miało wtedy: sprawdzonego dyplomatę, który zostaje w grze.