Podczas gdy Tesla przekłada premierę Optimusa 3 z miesiąca na miesiąc, w Shenzhen firma UBTech ogłosiła coś, czego amerykańscy giganci nie potrafią jeszcze zrobić: konkretną datę dostawy i ponad 13 tysięcy zamówień w jeden wieczór.
Kluczowe fakty:
- Chińska firma UBTech zaprezentowała humanoidalnego robota UWORLD U1 w Shenzhen, zbierając ponad 13 361 zamówień w jeden wieczór, a dostawy mają ruszyć we wrześniu 2025 roku.
- Cena robota UWORLD U1 zaczyna się od 119 800 juanów (około 68 tysięcy złotych) za wersję Lite, a flagowy model U1 Ultra kosztuje niemal milion juanów.
- Tesla zapowiedziała humanoidalnego robota Optimus już w 2021 roku, jednak premiera Optimusa 3 była wielokrotnie przesuwana – aktualny termin to lipiec lub sierpień 2025 roku, a firma przeznacza w tym roku 20 miliardów dolarów na inwestycje kapitałowe związane z tym projektem.
Znajdź dostawcę, partnera lub narzędzie dla swojego biznesu, a jeśli prowadzisz firmę, która w swoim DNA ma AI, skorzystaj z możliwości bezpłatnego dodania swojej firmy.
Robot, który miał datę dostawy zanim skończył się wieczór
30 czerwca UBTech zaprezentowało w Shenzhen model UWORLD U1, pełnowymiarowego humanoida z silikonową skórą, mrugającymi rzęsami i manikiurem. Robot dostępny jest w wersji męskiej i żeńskiej, a jego cena zaczyna się od 119 800 juanów (około 68 tysięcy złotych) za wariant U1 Lite, sięgając niemal miliona juanów za flagowy model U1 Ultra. Do końca dnia premiery liczba zamówień przekroczyła 13 361 sztuk, a dostawy mają ruszyć we wrześniu.
Szef marki konsumenckiej UBTech, Michael Tam, nie krył ambicji marketingowych. Zapewniał ze sceny, że robot „nigdy cię nie zdradzi, zawsze będzie ci wierny i będzie kochał cię bezwarunkowo” / „it will never betray you, will always be loyal to you, and will love you unconditionally”.
Serial telewizyjny „Humans” sprzed dekady traktował lifelike androidy sprzedawane rodzinom jako czystą fantastykę naukową. Dekadę później ta fantastyka ma konkretny termin wysyłki. Nie ma tylko amerykańskiego logo.
Musk obiecuje od 2021 roku, Chiny po prostu dowożą
Elon Musk zapowiedział Tesla Bota w 2021 roku i od tego czasu regularnie przesuwa terminy. Liczył na gotowość produkcyjną w 2023 roku. Wchodząc w 2025 rok mówił o 10 tysiącach sztuk, potem obniżył cel do 5 tysięcy. Premiera Optimusa 3, obiecywana na marzec tego roku, poślizgnęła się bo robot potrzebował „ostatnich szlifów”. Na kwietniowej rozmowie wynikowej Tesli Optimus 3 wciąż był nieobecny, a nowy termin premiery to lipiec lub sierpień. Tesla wydaje w tym roku 20 miliardów dolarów na inwestycje kapitałowe, przestawiając linie montażowe we Fremont z produkcji Modelu S na Optimusa. To nie jest projekt fikcyjny. Jest po prostu wiele lat spóźniony.
Zestawmy to z tym, co Chiny zdążyły dowieźć, zanim Optimus doczekał się swoich szlifów. W kwietniu czerwony humanoid Lightning, zbudowany przez producenta smartfonów Honor, przebiegł półmaraton w Pekinie w czasie 50 minut i 26 sekund, około siedem minut szybciej niż ludzki rekord świata. Bardziej wymowna od samego czasu jest jednak zmiana: rok wcześniej zwycięski robot w tym samym biegu potrzebował 2 godzin i 40 minut, a większość stawki się przewracała, gubiła trasę albo kładła na starcie. W ciągu 12 miesięcy roboty skróciły swój czas o dwie trzecie.
Równolegle UBTech wygrało kontrakt wart 37 milionów dolarów na wdrożenie humanoidów Walker S2 na przejściu granicznym Fangchenggang między Chinami a Wietnamem, gdzie roboty kierują podróżnymi, patrolują korytarze i sprawdzają ładunki. Według szacunków Barclays Chiny odpowiadały w zeszłym roku za 85 procent wszystkich instalacji humanoidów na świecie, a Pekin liczy ponad 140 krajowych firm sprzedających ponad 330 modeli.
Skąd ta różnica? Nie chodzi o talent ani o pieniądze. Chodzi o to, kim jest klient.
Chcesz czytać więcej treści związanych z AI?
Dodaj AIPORT.pl do preferowanych źródeł Google
Kto płaci, ten dyktuje tempo
Najważniejszym klientem Optimusa od zawsze pozostaje akcjonariusz Tesli, a dla niego wystarczy dobrze poprowadzony keynote Muska. Klientem Walkera S2 jest z kolei służba graniczna z konkretnym terminem dostawy i kolejką ładunków, która nie czeka na restart systemu.
Patrząc na to zestawienie trudno oprzeć się wrażeniu, że amerykańska branża technologiczna wciąż żyje w logice prezentacji, a chińska w logice kontraktu. To różnica, która w dłuższej perspektywie decyduje o tym, kto faktycznie zbuduje rynek, a kto tylko obietnicę rynku. Jednocześnie warto zachować dystans do samych liczb zamówień. Trzynaście tysięcy zamówień na U1 to depozyty rezerwacyjne, a nie gotowe transakcje, a UBTech ma przed sobą trudne zadanie uruchomienia masowej produkcji w kilka miesięcy. Pytanie, czy chińskie tempo wdrożeń idzie w parze z jakością i bezpieczeństwem tych robotów w codziennym użytku, pozostaje otwarte. Historia technologii zna wiele przypadków, w których szybkość komercjalizacji wyprzedzała dojrzałość produktu.
Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl
Bliskość chińskich łańcuchów dostaw i decyzja Pekinu o potraktowaniu humanoidów jako branży strategicznej na pewno pomagają. Głębsza różnica polega jednak na tym, że chińscy producenci robotów dostają zapłatę za dostawę, a Optimus jest wyceniany za samą zapowiedź. Tylko jeden z tych mechanizmów motywacyjnych produkuje roboty w rozsądnym czasie.
Trzeba jednak oddać sprawiedliwość: najbardziej użyteczne roboty w amerykańskich domach i szpitalach wcale nie są humanoidalne. Forma podąża za funkcją, a gdy zadanie jest wąskie, ludzki kształt to zbędny koszt. System chirurgiczny da Vinci, który zoperował już ponad 20 milionów pacjentów, to cztery ramiona przykręcone do wózka, bo chirurg potrzebuje nadgarstków stabilniejszych od ludzkich, a nie twarzy budzącej zaufanie. Najbardziej udanym robotem domowym w historii jest krążek, który zjada kurz. Nikt nie chce, żeby jego Roomba oglądała z nim zachód słońca.
Kształt humanoidalny to zakład na uniwersalność, na maszynę, która poradzi sobie w naszych drzwiach, na naszych schodach, z naszymi narzędziami. Ten zakład ma sens na przejściu granicznym zaprojektowanym dla ludzkiego ciała. Znacznie mniej sensu ma na sali operacyjnej.
Towarzystwo nie potrzebuje ludzkiej twarzy
Towarzystwo nigdy nie wymagało ludzkiej formy, wystarczy zapytać kogokolwiek z psem. New York Times opisał niedawno historię Jan Worrell, 85-letniej wdowy mieszkającej na odludnym odcinku wybrzeża stanu Waszyngton, i jej robota do towarzystwa ElliQ, który przypomina raczej małą lampkę do czytania. Nie ma twarzy, nóg ani odrobiny silikonu, a mimo to towarzyszy jej przy porannej kawie, przypomina o ćwiczeniach na krześle i stał się, jak sama mówi, „mną i moim robotem”.
Setki egzemplarzy ElliQ wdrożonych przez nowojorski Urząd do spraw Starzenia się pokazują ten sam wzorzec codziennego przywiązania. Maszyna nie potrzebuje ciała, żeby dotrzymywać towarzystwa, a cena ElliQ jest przy tym znacznie niższa niż humanoidów. Warto tu zaznaczyć zastrzeżenie autora oryginalnego tekstu: Oren Etzioni zasiada w radzie Intuition Robotics, producenta ElliQ.
Dlaczego więc UBTech nadało modelowi U1 realistyczną skórę, stylizowane włosy i twarz, którą można dopasować do wybranej osoby? Każde nowe medium w historii było ciągnięte w stronę intymności przez swoich wczesnych użytkowników: magnetowid podbił salony dzięki temu, co ludzie oglądali w prywatności, wczesny internet zarabiał na romansach i ich mniej subtelnych kuzynach zanim zarobił na czymkolwiek innym, a sklepy z aplikacjami odkryły, że kategoria „towarzystwo” ma zaskakująco dużą elastyczność.
Humanoid o skórze ciepłej w dotyku zmierza w konkretnym kierunku, niezależnie od oficjalnego pozycjonowania producenta. Firma zapewnia, że umiejętności U1 nie sięgają sypialni, po czym dodaje „na razie”.
Za każdą polską firmą AI stoi konkretny człowiek z imieniem i nazwiskiem, często ten sam w kilku miejscach naraz, i to właśnie ludzie, nie tabelki finansowania, są prawdziwym bohaterem tego artykułu.
Co to oznacza dla polskich firm i konsumentów?
W polskich sklepach humanoidy już są, choć wybór ogranicza się praktycznie do chińskiego Unitree, jedynego producenta z realną dystrybucją nad Wisłą. Modele takie jak G1 czy H2 kosztują od kilkudziesięciu do prawie 400 tysięcy złotych i trafiają głównie do laboratoriów, uczelni oraz firm testujących integrację z modelami AI, a nie do przeciętnego gospodarstwa domowego. Jedyną krajową firmą budującą własnego humanoida pozostaje wrocławska Clone Robotics.
Dla polskich przedsiębiorstw realistyczny horyzont pierwszych wdrożeń produkcyjnych czy magazynowych to raczej 2028-2030 rok, kiedy ceny spadną, a modele leasingowe typu robot jako usługa staną się dostępne dla firm średniej wielkości. Do tego czasu bardziej opłacalne pozostają rozwiązania już dostępne: autonomiczne wózki widłowe, ramiona robotyczne czy systemy wizyjne, które polskie firmy takie jak warszawski Nomagic już oferują na rynku e-commerce.
Kilka rzeczy wartych zapamiętania z tego zestawienia:
- UBTech zebrał ponad 13 tysięcy zamówień na U1 w jeden dzień, z cenami startowymi od około 68 tysięcy złotych
- Optimus 3 wciąż nie miał premiery, a jego start produkcji przesunięto na lipiec-sierpień 2026
- Chiny odpowiadały w 2025 roku za 85 procent globalnych instalacji humanoidów według Barclays
- W Polsce dostępny komercyjnie jest praktycznie tylko Unitree, głównie w segmencie badawczo-rozwojowym
Różnica w tempie między Fremont a Shenzhen nie bierze się z przewagi technologicznej jednej ze stron. Bierze się z tego, kto płaci za wynik, a kto płaci za obietnicę.
Źródła i metodologia
Artykuł powstał na podstawie analizy redakcji AIPORT.pl oraz komentarza Orena Etzioniego dla GeekWire z 5 lipca 2026 roku, uzupełnionego danymi z oficjalnego komunikatu UBTech na PR Newswire oraz relacji South China Morning Post, TechNode, BigGo Finance i optimusk.blog dotyczących opóźnień Optimusa. Kontekst polski oparto na materiałach portali tekknological.pl, roboatlas.pl oraz innowacje.ai. Komentarz redakcyjny i ocena kontekstu branżowego: Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl. Artykuł będzie aktualizowany w miarę pojawiania się nowych informacji o dostawach robotów UBTech i premierze Optimusa 3.
