![[ENG] Praktyczne wskazówki, jak korzystać z Claude Code. Boris Cherny](https://aiport.pl/wp-content/uploads/2026/09/eng-praktyczne-wskazowki-jak-korzystac-z-claude-code-boris-cherny.webp "[ENG] Praktyczne wskazówki, jak korzystać z Claude Code. Boris Cherny")
Boris Cherny, inżynier Anthropic i twórca Claude Code, przedstawia w tym wystąpieniu praktyczny zestaw wskazówek dotyczących pracy z agentowym asystentem kodowania w terminalu. Nagranie udostępnił kanał Solomon Alfred, a materiał obejmuje zarówno pierwsze kroki, jak i zaawansowane scenariusze: pliki CLAUDE.md, konfigurację firmową, SDK oraz uruchamianie wielu sesji równolegle.
- Boris Cherny, twórca Claude Code, twierdzi, że wdrożenie nowego inżyniera w Anthropic skróciło się z dwóch–trzech tygodni do dwóch–trzech dni dzięki temu narzędziu.
- Około 80 proc. osób technicznych w Anthropic korzysta z Claude Code codziennie, w tym badacze używający go do edytowania i uruchamiania notatników.
- Cherny zapowiedział, że zespół świadomie nie inwestuje w rozbudowany interfejs, ponieważ jego zdaniem istnieje „spora szansa", że do końca roku programiści przestaną korzystać z IDE.
Film: Practical Tips on How to use ClaudeCode By Boris Cherny
Chcesz czytać więcej treści związanych z AI?
Dodaj AIPORT.pl do preferowanych źródeł Google
Cherny radzi zaczynać od pytań o kod, a nie od generowania kodu
Cherny przedstawia się jako członek zespołu technicznego Anthropic i autor Claude Code, po czym od razu przechodzi do konkretów. Tłumaczy, czym Claude Code różni się od wcześniejszych asystentów: nie chodzi o uzupełnianie pojedynczych linii, tylko o budowanie funkcji, pisanie całych plików i naprawianie błędów w trybie agentowym. Narzędzie działa w dowolnym terminalu i przy dowolnym IDE, lokalnie, przez SSH albo w tmuxie.
Pierwsza rada dotyczy konfiguracji: uruchomienie /terminal-setup, ustawienie motywu, instalacja aplikacji GitHub przez /install-github-app oraz wcześniejsze zdefiniowanie listy dozwolonych narzędzi, żeby nie zatwierdzać ich przy każdym uruchomieniu. Cherny przyznaje, że sam rzadko wpisuje polecenia ręcznie i korzysta z dyktowania w systemie macOS.
Najważniejsza wskazówka dla początkujących brzmi: zacznij od zadawania pytań o repozytorium, a nie od edycji kodu. Tak wygląda onboarding techniczny w Anthropic. Według Chernego wdrożenie nowego inżyniera zajmowało wcześniej dwa do trzech tygodni, a obecnie trwa dwa do trzech dni. Podkreśla przy tym, że Claude Code nie indeksuje kodu, nie wysyła go na zewnątrz i nie wymaga żadnej konfiguracji wstępnej.
Dalsza część wystąpienia dotyczy edycji kodu, planowania przed pisaniem, podpinania własnych narzędzi CLI i serwerów MCP, budowania pętli sprzężenia zwrotnego, hierarchii plików kontekstowych, skrótów klawiszowych, SDK oraz pracy równoległej. Nagranie kończy się sesją pytań z sali.
Materiał dla zespołów, które chcą wdrożyć narzędzie, a nie tylko je wypróbować
Wystąpienie jest gęste i pozbawione wstępu teoretycznego, co widać już po pierwszej minucie. Największą wartość ma dla osób, które Claude Code już uruchomiły, ale zatrzymały się na poziomie pojedynczych promptów i nie wiedzą, jak przenieść konfigurację na cały zespół. Cherny pokazuje mechanikę: co jest wczytywane automatycznie, co na żądanie, co można wymusić na poziomie organizacji. Fragmenty o polityce firmowej i o blokowaniu poleceń przydadzą się osobom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo, a nie tylko programistom. Osoby, które szukają porównania Claude Code z konkurencyjnymi narzędziami, w tym materiale go nie znajdą, bo wystąpienie dotyczy wyłącznie produktu Anthropic.
Opisz krótko, czego potrzebujesz. Jesteśmy największym HUB-em AI w Polsce — w naszej bazie znajdziesz blisko 500 zweryfikowanych firm specjalizujących się w AI. W Twoim imieniu poprosimy 3-5 dopasowanych wykonawców o kontakt w ciągu 48 godzin.
Sześć fragmentów, na które zwróciłem uwagę
Transkrypcja nagrania nie zawiera znaczników czasu, dlatego poniżej same tematy fragmentów, bez odnośników do konkretnych momentów filmu.
- Pytania o historię Git. Cherny opisuje, jak pyta model, dlaczego funkcja ma piętnaście argumentów, i dostaje odpowiedź opartą na przeszukanej historii commitów oraz powiązanych zgłoszeniach. Warto zobaczyć, bo pokazuje różnicę między wyszukiwaniem tekstu a rekonstrukcją kontekstu decyzji.
- Prośba o plan przed napisaniem kodu. Zamiast zlecać od razu implementację funkcji na trzy tysiące linii, Cherny każe modelowi przedstawić plan i poczekać na akceptację. Ten fragment tłumaczy, dlaczego duże zlecenia jednym promptem tak często kończą się kodem, którego nikt nie zamawiał.
- Pętla sprzężenia zwrotnego. Testy jednostkowe, zrzuty ekranu z Puppeteera albo z symulatora iOS pozwalają modelowi sprawdzić własną pracę i poprawić ją w kolejnych iteracjach. Cherny twierdzi, że przy makiecie interfejsu dwie albo trzy iteracje dają wynik zbliżony do oczekiwanego.
- Hierarchia kontekstu. Fragment o plikach CLAUDE.md w katalogu projektu, w katalogach zagnieżdżonych, w konfiguracji użytkownika i w polityce firmowej porządkuje coś, co w dokumentacji łatwo pomylić.
- Polityki firmowe i blokowanie poleceń. Administrator może z góry zatwierdzić polecenia używane przez cały zespół, ale też zablokować adresy URL, których pracownik nie odblokuje samodzielnie. To jedyny moment wystąpienia, w którym pojawia się perspektywa bezpieczeństwa organizacji.
- Odpowiedź o bezpieczeństwo poleceń bash. W sesji pytań Cherny mówi, że to była najtrudniejsza część budowania narzędzia, i opisuje rozwiązanie: rozpoznawanie poleceń tylko do odczytu, analiza statyczna i wielopoziomowy system uprawnień.
Wystąpienie Chernego czyta się jak instrukcja obsługi napisana przez kogoś, kto zna produkt od środka, i to jest jednocześnie jego zaleta i ograniczenie. Liczby o onboardingu, które w nagraniu brzmią najmocniej, pochodzą z wewnętrznych obserwacji Anthropic i nie zostały zweryfikowane przez nikogo z zewnątrz. Traktowałbym je jako ilustrację kierunku, nie jako benchmark do wpisania w prezentację dla zarządu.
Za to część o pętli sprzężenia zwrotnego jest uniwersalna i działa niezależnie od tego, jakiego asystenta używa zespół. Jeśli model ma sposób na sprawdzenie własnej pracy, testem, zrzutem ekranu, wynikiem polecenia, jakość rośnie bez dodatkowego promptowania. Jeśli takiego sposobu nie ma, dostajemy kod, który wygląda dobrze i nie działa.
Mam jedną wątpliwość co do trybu automatycznej akceptacji zmian. Cherny opisuje go jako wygodę dla sytuacji, w których model jest na dobrej drodze. W praktyce to moment, w którym przeglądanie kodu przenosi się z edytora do pull requesta, a często nigdzie. Warto ustalić w zespole, kiedy ten skrót jest dopuszczalny, zanim ktoś włączy go na stałe.
Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl
Cherny: modele rozwijają się tak szybko, że IDE mogą przestać być potrzebne
Na pytanie z sali, dlaczego Anthropic zbudował narzędzie w terminalu zamiast osobnego środowiska programistycznego, Cherny podaje dwa powody. Pierwszy jest praktyczny: inżynierowie Anthropic korzystają z bardzo różnych edytorów, od VS Code przez Zed i Xcode po Vima i Emacsa, a terminal jest wspólnym mianownikiem. Drugi jest strategiczny. Cherny mówi, że w Anthropic z bliska widać tempo poprawy modeli, i dodaje, że jest spora szansa, iż „do końca roku ludzie nie będą już korzystać z IDE” / „by the end of the year, people aren’t using IDEs anymore”. Z tego powodu zespół świadomie nie inwestuje w rozbudowane warstwy interfejsu.
W tej samej sesji pytań pojawia się informacja o skali używania narzędzia wewnątrz firmy. Cherny szacuje, że około 80 proc. osób technicznych w Anthropic korzysta z Claude Code codziennie, w tym badacze, którzy używają narzędzia do edytowania i uruchamiania notatników. Potwierdza też, że Claude Code od początku obsługuje obrazy: makietę można przeciągnąć do terminala, wkleić albo podać jako ścieżkę do pliku.
Skróty i polecenia, które padają w nagraniu
Cherny poświęca osobny fragment skrótom klawiszowym, tłumacząc, że w interfejsie terminalowym trudno je odkryć samodzielnie.
shift + tabprzełącza w tryb automatycznej akceptacji zmian w plikach, przy czym polecenia bash nadal wymagają zatwierdzenia.- Znak
#zapisuje informację do pamięci, a treść trafia do pliku CLAUDE.md. - Wykrzyknik przełącza w tryb bash, a wynik polecenia trafia do kontekstu rozmowy.
- Znak
@pozwala wskazać pliki i katalogi. Escprzerywa pracę modelu w dowolnym momencie bez uszkodzenia sesji, a podwójneEsccofa do wcześniejszego punktu historii.ctrl + Rpokazuje pełne wyjście, czyli to samo, co widzi model.- Flagi
--resumei--continueprzywracają wcześniejszą sesję.
Osobny wątek dotyczy SDK. Cherny opisuje flagę -p jako to samo, czym jest SDK, wskazuje na możliwość podania listy dozwolonych narzędzi i wyboru formatu odpowiedzi, w tym JSON oraz strumieniowanego JSON-a. Anthropic używa tego mechanizmu w systemach ciągłej integracji, przy obsłudze incydentów i w potokach przetwarzania danych. Cherny porównuje to do bardzo inteligentnego narzędzia uniksowego, do którego można przekierować wynik innego polecenia.
Kolejna wskazówka dotyczy planowania. Zdaniem Chernego nie trzeba do tego żadnego specjalnego trybu ani narzędzia, wystarczy napisać: „Zanim napiszesz kod, przygotuj plan” / „Before you write code, make a plan.”
Za każdą polską firmą AI stoi konkretny człowiek z imieniem i nazwiskiem, często ten sam w kilku miejscach naraz, i to właśnie ludzie, nie tabelki finansowania, są prawdziwym bohaterem tego artykułu.
Praca lokalna bez indeksowania ma znaczenie dla polskich zespołów z ograniczeniami bezpieczeństwa
Fragment o braku indeksowania jest tym elementem wystąpienia, który najłatwiej przełożyć na realia zespołów pracujących pod restrykcyjnymi politykami bezpieczeństwa, także w Polsce. Cherny mówi wprost, że kod nie jest nigdzie przesyłany ani zapisywany w zdalnej bazie i że Anthropic nie trenuje na nim modeli generatywnych, a jednocześnie nie ma etapu wstępnego indeksowania, na który trzeba czekać przed pierwszym pytaniem.
Druga rzecz, którą warto przetestować w polskim zespole, to polityka firmowa opisana w nagraniu. Możliwość zatwierdzenia z góry poleceń używanych przez wszystkich oraz zablokowania adresów URL, których pracownik nie odblokuje samodzielnie, to argumenty w rozmowie z działem bezpieczeństwa, a nie tylko udogodnienie dla programistów. Cherny zaleca, żeby zespoły zaczynały od współdzielonej konfiguracji projektu: jeden plik CLAUDE.md w repozytorium, jeden plik konfiguracyjny MCP, komendy własne w katalogu .claude/commands. Konfigurację robi jedna osoba, a korzysta z niej cały zespół, niezależnie od tego, w jakim języku pisze dokumentację.
O materiale
Kanał: Solomon Alfred
Film: Practical Tips on How to use ClaudeCode By Boris Cherny
Język materiału: angielski.
Omówienie powstało na podstawie transkrypcji materiału. Redakcja AIPORT.pl nie jest autorem filmu ani nie jest powiązana z kanałem. Komentarz redakcyjny i wybór fragmentów: Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl.
