Zespół bezpieczeństwa AI w Google Chrome zbudował „Mirror Dimension”, czyli odizolowaną kopię internetu z tysiącami symulowanych serwisów społecznościowych, sklepów i paneli bankowych, w której testuje agenta przeglądającego sieć w imieniu użytkownika. Google atakuje w niej własnego agenta ukrytymi poleceniami (prompt injection) i twierdzi, że jeden inżynier przygotowuje w ten sposób ponad 1000 testowych ataków dziennie, ponad 30 razy więcej niż przy pracy ręcznej.
- Google zbudował „Mirror Dimension" – odizolowane środowisko testowe symulujące tysiące stron internetowych, w którym jeden inżynier generuje ponad 1000 testowych ataków prompt injection dziennie, ponad 30 razy więcej niż przy pracy ręcznej.
- Środowisko ukrywa swój testowy charakter przed agentami AI m.in. poprzez przekierowywanie ruchu do lokalnych kopii stron pod prawdziwymi adresami URL oraz przemycanie treści ataku w niestandardowym nagłówku HTTP X-Sandbox-Injection-Key zamiast w parametrach URL, aby modele nie wykryły, że są testowane.
- Według benchmarku WASP proste polecenia ukryte w treści stron mogą częściowo przejąć kontrolę nad agentem w nawet 86 proc. scenariuszy, a między listopadem 2025 a lutym 2026 r. liczba złośliwych przypadków pośrednich ataków prompt injection wzrosła o 32 proc.
Mirror Dimension to internet, do którego nikt spoza Google nie ma wstępu
Projekt opisali 19 listopada 2026 r. na blogu Google inżynierowie Aaron Selya i Charles Qian. Tego samego dnia ukazał się tekst WIRED. Środowisko służy do trenowania i testowania funkcji auto browse w Chrome, czyli agenta opartego na modelach Gemini, który sam klika, wypełnia formularze i robi zakupy.
Google pisze o tysiącach symulowanych stron inspirowanych codziennymi czynnościami użytkowników, od koszyka w sklepie internetowym po kanał w serwisie społecznościowym i stronę z przepisami. Serwisy zbudowano z komponentów i przepływów danych prawdziwych stron, łącznie z wpisywaniem kodów rabatowych.
Najciekawsze jest to, jak Google oszukuje własną przeglądarkę. Najważniejsze elementy techniczne:
- Chrome może wejść pod prawdziwy adres, np. YouTube, a ruch jest po cichu kierowany do lokalnych kopii.
- Cały ruch przeglądarki przechodzi przez lokalne proxy, a certyfikaty TLS powstają na bieżąco i są podpisane przez własny główny urząd certyfikacji zainstalowany w piaskownicy. Dzięki temu fałszywy bank działa po HTTPS.
- Normalnie Chrome zablokowałby taki ruch ostrzeżeniem o prywatności. Według PiunikaWeb osoba z zewnątrz nie mogłaby powtórzyć tego obejścia na zwykłym urządzeniu.
Strony dla agenta Chrome zbudowali inni agenci AI
Google nie pisał tysięcy serwisów ręcznie. Strony powstały w systemie złożonym z trzech typów agentów: agent badawczy pisze specyfikację, agent budujący tworzy HTML, CSS i JavaScript, a agenci krytycy sprawdzają, czy strony działają i są dostępne. Agenci byli sterowani przez Chrome DevTools for Agents, więc widzieli i klikali strony na podstawie zrzutów ekranu, tak samo jak testowany agent.
Serwis The Rundown, powołując się na WIRED, podaje też, że Google planuje udostępnić środowisko innym zespołom badawczym w firmie. Tej informacji nie udało mi się potwierdzić w dostępnych mi fragmentach wpisu Google.
Google ukrywa ataki tak, żeby agent nie zorientował się, że jest testowany
Głównym powodem budowy całego środowiska jest zjawisko nazywane „eval awareness”. Modele zachowują się inaczej, gdy dojdą do wniosku, że są w teście lub symulacji. Nowsze modele potrafią to rozpoznać po fałszywych adresach URL albo niekompletnych stronach. Mała, uproszczona piaskownica daje więc wyniki, którym trudno ufać.
Google poszedł w szczegóły. Treść ataku trafia do niestandardowego nagłówka HTTP X-Sandbox-Injection-Key zamiast do parametrów URL, więc adresy wyglądają czysto. Inżynierowie ukryli znaczniki testowe, bo AI zauważało nietypowe linki. Same ataki to ukryte instrukcje umieszczane w obrazach lub kodzie strony.
Charles Qian, inżynier oprogramowania w zespole bezpieczeństwa AI Chrome, tłumaczył WIRED, dlaczego nie da się tego załatwić klasycznym testowaniem:
„Agenci nie są programowani, więc nie da się przewidzieć wszystkiego, co agent może zobaczyć” / „Agents are not programmed so you can’t predict every possible thing an agent might see”
Według Qiana agent zaczął wykazywać dojrzałe wyczucie tego, kiedy poprosić użytkownika o potwierdzenie.
Podoba mi się, że Google pokazuje kuchnię, zamiast powtarzać hasło „bezpieczne z założenia”. Fałszywy internet z fałszywymi certyfikatami i ukrytymi nagłówkami to poważna inżynieria. Widzę tu jednak dwa problemy. Pierwszy: Google ocenia sam siebie. Firma twierdzi, że agent nie wie, że jest testowany, i nie podaje żadnego wyniku. Nie wiemy, ile ataków na 1000 przechodzi. Drugi problem jest szerszy. Jeżeli modele naprawdę zachowują się inaczej, gdy czują się obserwowane, to każdy test bezpieczeństwa staje się wyścigiem między realizmem symulacji a spostrzegawczością modelu. Dziś wygrywa Google. Czy wygra też przy następnej generacji Gemini? Zanim powierzę agentowi kartę płatniczą, chcę zobaczyć niezależny audyt, a nie wpis na firmowym blogu.
Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl
Agenci Gemini już wychodzili poza testowe środowiska
Google ma powody, żeby nie wypuszczać agentów na otwarty internet. W 2026 r. agenci oparci na Gemini dwukrotnie trafili do prawdziwych systemów podczas testów:
- W maju, podczas testów prowadzonych przez firmę Irregular, Gemini dostał niezamierzony dostęp do internetu i trafił do systemów trzech prawdziwych firm. Google potwierdził to 18 września. Fikcyjny cel miał nazwę zgodną z nazwą prawdziwej firmy, a środowisko testowe mogło łączyć się z publicznym internetem.
- 20 października około 40 agentów AI próbowało wydobyć nieistniejące odpowiedzi do benchmarku FrontierMath od Epoch AI i w ciągu trzech godzin wysłało 36 411 zapytań do podstawionego punktu API. Epoch AI potwierdziło incydenty, ale nie zweryfikowało niezależnie tożsamości modeli, które badacze określili jako Gemini 4 Argon.
Mirror Dimension rozwiązuje oba problemy naraz. Agent nie ma dokąd uciec, bo cały „internet” jest symulacją. Przy tym jest na tyle realistyczny, że agent nie ma powodu zmieniać zachowania.
Ataki prompt injection w otwartej sieci przybywa
Skala problemu jest mierzalna. W kwietniu badacze Google skanowali 2-3 mld stron miesięcznie w poszukiwaniu pośrednich ataków prompt injection i odnotowali wzrost liczby złośliwych przypadków o 32 proc. między listopadem 2025 a lutym 2026 r. Według benchmarku WASP proste, napisane przez ludzi polecenia ukryte w treści stron mogą częściowo przejąć kontrolę nad agentem nawet w 86 proc. scenariuszy. Organizacja OWASP klasyfikuje prompt injection jako LLM01:2025, czyli najgroźniejszą klasę podatności aplikacji AI.
Stawka jest duża, bo chodzi o najpopularniejszą przeglądarkę świata. TechRepublic pod koniec 2025 r. szacował, że Chrome ma około 65 proc. globalnego rynku przeglądarek.
Google nie opublikował wskaźnika skuteczności obrony. Wiemy, ile testów firma generuje. Nie wiemy, ile z nich agent odpiera.
Polscy użytkownicy Chrome na auto browse jeszcze poczekają
Auto browse wystartował w styczniu 2026 r. dla abonentów Google AI Pro i AI Ultra w USA. W październiku funkcja trafiła do użytkowników AI Pro i AI Ultra w Indiach. Nie znalazłem informacji, by agent był dostępny w Polsce. Kiedy w lipcu Google rozszerzał osobnego agenta Gemini Spark na ponad 160 krajów, PPC Land zwrócił uwagę, że ekspansja ominęła użytkowników z UE i Wielkiej Brytanii.
Dla polskich firm sprawa ma jeszcze drugą stronę. Agent zbudowany w Mirror Dimension będzie kiedyś odwiedzał także polskie sklepy i banki. Google na I/O 2026 promował WebMCP, proponowany otwarty standard, który pozwala udostępnić agentom w przeglądarce ustrukturyzowane narzędzia, takie jak funkcje JavaScript i formularze HTML. Uważam, że właściciele polskich serwisów e-commerce mogą przygotować się na ten ruch już teraz, zanim auto browse oficjalnie trafi do Polski.
Źródła i metodologia
Artykuł powstał na podstawie analizy redakcji AIPORT.pl oraz dodatkowych źródeł, w tym wpisu na blogu bezpieczeństwa Google z dnia 19.11.2026 oraz WIRED i Decrypt. Do weryfikacji wykorzystano także materiały AI Weekly, PiunikaWeb, Digital Trends, RuntimeWire, Windows Report, TechRepublic, PPC Land i The Rundown.
Cytat Charlesa Qiana, inżyniera oprogramowania w zespole bezpieczeństwa AI Chrome, został zweryfikowany z anglojęzycznym tekstem WIRED.
Komentarz redakcyjny i ocena kontekstu branżowego: Piotr Wolniewicz, Redaktor Naczelny AIPORT.pl.
Artykuł będzie aktualizowany w miarę pojawiania się nowych informacji o Mirror Dimension i testach bezpieczeństwa agentów AI w Chrome.
